Sa nostra ispera bivet in cue,
in cussos mannos ei galanos bentres.
Emmo chi sāingiustissia ue ruet, ruet
ei sas disauras non bient mancu sos frores.
Ma si dae innedda tue, una cantone
pones subra sāala de unu puzone,
cando at a benner amus a cantare
e, pro chimbe minudos, irmenticare.
In custa istriscia nois, sos rimitanos,
semper gherrande e semper fiamorande
Feminas raidas, cun abbalansa
juchent sos fizos de sāannu duamiza.
Cando ant a nascher amus a cantare
e torramus a faghere sāamore.
Sa die, su sole, sa gherra pro sa terra,
su ferru, su fogu, su sentidu āe macchine.
Sa note, sa luna, su frittu, su reposu,
sas manos, sas laras, su sinu, sos fiancos.
Sa nostra ispera bivet in cue
in cussos mannos ei galanos bentres.
Cando ant a nascher amus a cantare
e torramus a faghere...
Cando at a benner amus a cantare.