Du veit d 'kji greitt g p friarveg.
I ein gamal konfermantdress, og med tviband-sokke- sg.
D 're godt st seg te ein gamal trufast ven:
Ein gitar god ha, nr du sjl mindre pen!
So skreiv eg vers te'n Birgjit, og va so kry og kaut.
Fekk lurt ho med aleine p hyttetur te Braut.
Ette mat og dram kom sangen fram, boren p gitar.
Men i fysste verset small det so 're skar!
Trea-strengen rauk!
Det vart 'kji noko t, nei eg kom 'kji nokon veg.
D ho Birgjit smsprang heimover stod eg med sokke-sg.
Men alle tunge tanka dei skuvde eg p dr.
For ho Hilde p butikken, ho har strengjisett som fr.
So skreiv eg vers te'n Hilde, og va so kry og kaut.
Men ho Hilde lo, og ho Hilde slo upp ryggsekk-loket tvert:
"Eg har med meg ekstra streng, ja eg har faktisk fleire sett!"
So sangen om ho Hilde, den fekk eg syngji ut.
Og virkningji va strre enn sylkjidress og Brut.
Ette mat og dram so smaug ei hand unde skjurta mi.
Og me gjingo be mot ei anna tid!
Ungkarslivet rauk!