Eg baud ho med meg i dans nedp Nes.
Ho hadde halvlangt hr og Rukkedals-fjes.
Eg va visst i slag, me gjingo ilag
imot Rukkedal'n i grlyset t ein dag.
Ho va beskjeden, men skkande fin
i ein blomstrut kjol t aller finaste lin.
Eg tagg og eg bad, og hpa p ja,
men ho svara no ikkji stort p det eg sa.
Men d hugste eg ho nemde p
d me toko te g
at ho skull te l uti vikun.
Eg undrast no p, vart d noko t,
d kviska ho lgt: "Me f sj!"
Ho stod og spende imot ein stein
og ho va so dokkefin og nett allelein.
Eg svalla og lo, d gjorde 'kji ho.
Ko i vidaste verden skull eg gjera no?