Z marmuru tajemnice a poca³unki znam z miêkkiego srebra
Jak diament twarda per³a, choæ nie czuje nic to wszystko pamiêta

W mej z³otej klatce ciemno,
Chocia¿ s³oñce wiersz p³omieniem pisze
Choæ czujê siê jak przedmiot
Choæ nie widzê nic to jednak myœlê
Z oczu opada welon, niewinnoœci symbol, miêkki cieñ
Zas³aniam siê skrzyd³ami, w bia³¹ per³ê obracam siê

S³oñce do siebie wo³a, ciep³e morze k³adzie siê do stóp
Z obszaru ukrytego silna rêka mnie popycha w przód

Tych myœli nie wy³¹czê jak monitora kiedy bol¹ oczy
Koniec œwiata, lecz nie koniec drogi
Jeszcze bêdê musia³a skoczyæ
Oddaj¹c morzu ca³y strach
S³yszê, rozumiem ju¿ mowê fal

I nagle robi siê jasno
A potem wszystko ju¿ wiem
Powoli spadaj¹c na dno
Ju¿ nie ¿a³ujê, nie...