Lasy Pomorza Lyrics

edit | print

Send "Lasy Pomorza" Ringtone to your Cell

Kiedy moc piorunow tnie niebiosa
W cieple letnie dni
Zwracam swe oczy ku Bogom
Wspanialej i poteznej naturze
Dziekujac za dar ukryty w blyskow potedze
Zimna noc zalegla nad prastarym borem
Ulewne deszcze wypelniaja drogi mej wsi
Ukrytej gdzies w glebi pomorskich lasow
Jak strugi lez deszcz oczyszcza
Nasza rzeczywistosc
mamy rok dziewiecsetny...

Lasy Pomorza...

Wiem ze urodzilem sie wlasnie tam
Zeby czynic mych ojcow kulture piekniejsza
Wiem ze oddalem im swoje serce
Bolem i trwoga przepelnione...
W srebrnych pasmach ksiezycowego swiatla
Woje moi przeszywaja debowe knieje
Podazamy ku rozstajom drog
By w krwawej walce zlozyc swa ofiare
Kolejne grzmoty burza w zorzy wieczornej
Upewniaja nas w swej sile
To ojcowie towarzysza nam od samego poczatku
Raz pozdrowienia raz gniewy z sinego nieba nam stac

Lasy Pomorza

Dobrze ze bory zwierza sa pelne
Pozwala to utrzymac ma druzyne na nogach
I topory i tarcze i miecze ich ciezkie
A futrzane obuwie nasiakniete
Krwawoczerwonym blotem
Mijamy mile kolejne by zdazyc do lasow
Pod skrzydlami nocy sie schowac
Jeszcze jeden blysk w ciemnosci
Jak ojcowskie dobranoc uklada nas do snu...
Jak wilki...

Send "Lasy Pomorza" Ringtone to your Cell

Love this song? Put this box on your blog!

Lasy Pomorza Lyrics

full lyrics

more lyrics

Paste this code into your blog:

This is where you edit and then post corrections:

Artist:

Title:

Songwriter:

Your name (just to give you credit, optional):

Email (to let you know, when it's posted):

Kiedy moc piorunow tnie niebiosa  
W cieple letnie dni  
Zwracam swe oczy ku Bogom  
Wspanialej i poteznej naturze  
Dziekujac za dar ukryty w blyskow potedze  
Zimna noc zalegla nad prastarym borem  
Ulewne deszcze wypelniaja drogi mej wsi  
Ukrytej gdzies w glebi pomorskich lasow  
Jak strugi lez deszcz oczyszcza  
Nasza rzeczywistosc  
mamy rok dziewiecsetny...  
  
Lasy Pomorza...  
  
Wiem ze urodzilem sie wlasnie tam  
Zeby czynic mych ojcow kulture piekniejsza  
Wiem ze oddalem im swoje serce  
Bolem i trwoga przepelnione...  
W srebrnych pasmach ksiezycowego swiatla  
Woje moi przeszywaja debowe knieje  
Podazamy ku rozstajom drog  
By w krwawej walce zlozyc swa ofiare  
Kolejne grzmoty burza w zorzy wieczornej  
Upewniaja nas w swej sile  
To ojcowie towarzysza nam od samego poczatku  
Raz pozdrowienia raz gniewy z sinego nieba nam stac  
  
Lasy Pomorza  
  
Dobrze ze bory zwierza sa pelne  
Pozwala to utrzymac ma druzyne na nogach  
I topory i tarcze i miecze ich ciezkie  
A futrzane obuwie nasiakniete  
Krwawoczerwonym blotem  
Mijamy mile kolejne by zdazyc do lasow  
Pod skrzydlami nocy sie schowac  
Jeszcze jeden blysk w ciemnosci  
Jak ojcowskie dobranoc uklada nas do snu...  
Jak wilki...

Enter the code exactly as it appears: